ကိုရွှေပါသည် အတင်းဖျစ်ညှစ်၍ ထွက်လာရရှာသော မျက်ရည်အချို့ကို လက်ခုံ မည်းမည်းကြီးဖြင့် သုတ်လျက် 'အေး...အဲဒီပိုက်ဆံကြောင့်ပဲပေါ့ကွာ။ ငါ ခေါင်းခဲနေရတာ။

01 October 2024

နံရံတိုင်းမှာ နားတွေရှိကြတယ်။ စကားလုံးတွေကို လေညင်းတွေက သယ်ဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကြံတိုင်းအောင်တို့ စကားဝိုင်းလေးဆီမှ စကားလုံးတွေဟာ တစ်ဆင့်စကား တစ်ဆင့်နားနဲ့ ရွာထဲမှာ ပျံ့နေပြီ။ သူတို့ရဲ့ ချက်ကျလက်ကျ အယူအဆတွေကို လူထုကလည်း လက်ခံကြတယ်။

26 August 2024

'အမယ်လေး အဇီရယ်။ နင်က ဒီအမေကို အထင်သေးလှချည့်လား။ စာမတတ် ပေမတတ်ဆိုပြီး ညာလို့ရမယ် ထင်နေလား။ နှင်းရည်လို မြို့သူချောချောလေးက နင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် ကြိုက်မှာလဲ။ ပြီးတော့ နင်တို့က မြို့မှာ တစ်ယောက်တစ်ခန်း အိပ်ရတာဆို။ ဗိုက်ကြီးချင်ကြီး ငယ်ငယ်ကတည်းက နင်နဲ့ တပူးပူးတတွဲတွဲနေတဲ့ ပိစိမက ကြီးရမှာပေါ့ဟဲ့'

26 August 2024

အဖေကတော့ ဆယ်တန်းမအောင်ရင် ခွေးဖြစ်မယ် ဆိုတာချည်း ပြောတာ။ ဘာလို့ဖြစ်ရမှာလဲလို့ ပြန်မေးမိလို့ အထိုးခံရဖူးတယ်၊ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်မရဘူးထင်တယ်၊ တစ်ခါမှလည်း မချီးကျူးဘူး။

26 August 2024

စွန့်စားပြီး လွတ်အောင် ပြေးလာရတာ နောက်ကကျားလိုက်လို့ ပြေးရတာလောက် ရင်ခုန်ကြောက်ဒူးတုန်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်။ အတွင်းခံအသားကပ်ဘောင်းဘီ၊ စွပ်ကျယ်ချိုင်းပြတ်နဲ့ ဆိုင်ကယ် ခပ်မြန်မြန် စီးလာတဲ့ ကိုလှမော်ကို လမ်းသွားလမ်းလာတွေက ကွက်ကြည့် ကွက်ကြည့်နဲ့။

26 August 2024