သူ အံကလေးကို မသိမသာ ကြိတ်တယ် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ချလိုက်ပုံရတယ် ကျွန်တော့်ကို ညှို့မှိုင်းနေတဲ့ ဒါပေမယ့် အရောင်လေး လဲ့နေတဲ့ မျက်ဝန်းအစုံနဲ့ ကြည့်တယ် သိပ်တည်ငြိမ်တာ ပါပဲကလား
01 March 2025
အိပ်မက်တွေ မမက်အောင်ဆိုပြီး ဆရာဝန်က ဆေးပေးပါသေးတယ်။ မ ဆိုင်ဘူးလို့ထင်တယ်။ ဆေးက တခြားအိပ်မက်တွေကို နိုင်ပေမယ့် အဲဒီအိပ်မက်ကို မနိုင်ဘူး။
01 February 2025
ကျွန်တော်လက်ရေးတွေ တုန်နေပြီ။ ရင်လည်း ခုန်လှပြီ။ ရင်ပွင့်ထွက်တော့မယ်။ ဒါဟာ ဝေဒနာပဲ။ သေရာပါ ဝေဒနာပါပဲ သူရေ...။ မိုးကလည်း တစိမ့်စိမ့် ရွာနေပြန်ပါပြီ။
01 January 2025
အဲဒီအချိန်တွေ ကတည်းက အားလုံးပြီးဆုံး သွားခဲ့ပြီလို့ သဘောပေါက်ခဲ့ပါတယ် တကယ်တော့ အပြီးမသတ်နိုင်တဲ့ ပန်းချီကားပါ ဘယ်တော့မှ ရေးလို့ ခြယ်လို့ မှုန်းလို့ မပြီးနိုင်တဲ့ ပန်းချီကား ကလေးပါ
01 December 2024
"သူလက်ထပ်တယ် အဲဒီလက်ထပ်ပွဲကို ကျွန်တော် ဧည့်ခန်းမထဲအထိ မသွားခဲ့ပါဘူး ခန်းမကြီးနဲ့ ကပ်လျက် လမ်းသွယ်ထဲက ပိတ်ထားတဲ့ တိုက်ဆိုင်ကြီး တစ်ဆိုင်ရှေ့က အုတ်လှေခါးထစ် အရှည်တွေပေါ်မှာ ငုတ်တုတ်ကလေးထိုင်ပြီး ခန်းမကြီးထဲကို လှမ်းမျှော်ကြည့်နေခဲ့မိတယ်"
01 November 2024
ရင်ထဲရှိသမျှ ဖွင့်ပြရရင် မဟာစကြဝဠာ အနန္တ ခရီးဆန့်ပေမယ့် ဆုံးဖွယ်ရာမရှိပါဘူးလေ။ မဟာစကြဝဠာ အနန္တကြီးကို ချေလျင်ခရီးနှင်လို့ ခရီးဆုံး ပန်းတုံးတိုင်ကို ရောက်ချင်ရောက်လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်နှလုံးအိမ်က စီးကျတဲ့သွေးအဆိပ်နဲ့ ရေးတဲ့အက္ခရာတွေဟာ ပြီးလိမ့်မယ်မထင်ဘူး။
01 November 2024