All the categories

အခန်းဆက်ဝတ္ထုရှည်
တိမ်ယံအိပ်မက် မိုးထက်နရီ အပိုင်း (၆)
ဆူးငှက်

ကိုယ့်လူမျိုးထဲမှာ သုခုမလည်း သုခုမမို့၊ စာပေဆိုလည်း စာပေမို့၊ အတတ်ပညာဆိုလည်း အတတ်ပညာမို့ ထူးချွန်ပေါက်မြောက်သူတွေဟာ အံ့မခန်းပါပဲ။ ကိုယ့်တိုင်းပြည် ကိုယ့်အစိုးရသာဆိုရင် ဘယ်လောက်များ ကောင်းလိုက်မလဲနော်

01 September 2026

ရသစာတမ်း
...
ဘဝရဲ့ သမားရိုးကျနေ့ရက်များထဲမှ ထိုတစ်နေ့
ဝင်းထွဋ်ဇော်

ဝမ်းပန်းတနည်းနဲ့ တရှုံ့ရှုံ့ငိုနေတဲ့ ကောင်လေးက 'သားက ဘယ်သူနဲ့နေရမှာလဲ ဒေါ်ကြီး'လို့ မေးလိုက်ပါတယ် 'နင့်အစ်မနဲ့ နေရမှာဟဲ့ နင့်အစ်မနဲ့ နေရမှာ'

01 September 2026

ရွှေအသစ်
...
မြစ်တစ်စင်နဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ
ကိုကောင်းသော်၊ကျောက်ဆည်၊

ချစ်ရည်တူပြီး မူလို့ နွဲ့လို့မှ မကြာသေးဘူး ဖြစ်ချင်တော့ မနေနိုင်လွန်းတဲ့ ကိုထွန်းမင်းက မိဌေးကြည်ကို ခိုးပြေးချင်တယ် ဖြစ်လာပါလေရော

01 September 2026

ရွှေအသစ်
...
ကျွန်တော်နှင့်သမီးများ
ကြည်ထွန်းလူ

စာရေးဆရာ တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ အရာရာကို မျှတစွာဖြင့် သုံးသပ်တတ်ပါ၏။ တချို့ဖြစ်ရပ်တွေကျတော့လည်း စေတနာအမှားတွေ ဖြစ်သွားတတ်ပြန်သည်ပဲ မဟုတ်ပါလား။

01 September 2026

ရွှေဝတ္ထု
...
မျက်နှာပေး
မောင်ရင့်မာ ၊ကျောင်းကုန်း၊

တစ်သက်လုံး မော့ကြည့်လာခဲ့ရတဲ့ မိန်းမကိုပါ ခပ်ထည်ထည်လေး ဆက်ဆံချင်လာတဲ့အခါကျတော့ ခုမနက်ကလိုမျိုး မကြာမကြာ ကတောက်ကဆလေးတွေ ဖြစ်ဖြစ်လာတတ်တယ်။ အဲဒီလို ဖြစ်တဲ့အခါကျရင်လည်း ပင်ကိုကြွားချင် ဝါချင်တဲ့ ဘဝင်စိတ်ကလေးပါ နှောပြီး မဆီမဆိုင် ကိုဝမ်းကို ခုလို တဖျစ်ဖျစ် ပြောလာတတ်တော့တယ်။

01 September 2026

ရွှေဝတ္ထု
...
မျက်စိခွဲသူ
ထက်မြက်

လူ့ဘဝတွင် နောက်ထပ်နေရလှ အလွန်ဆုံး ၁ဝ နှစ်ပေါ့ ၁၅ နှစ်ပေါ့ ဘဝကို ခုံမင်တွယ်တာနေစရာ သိပ်မလိုဟု ကျွန်တော် ထင်သည် သိပ်အစိုးရိမ်ကြီး နေစရာမလို ဘဝသည် အချိန်မရွေး ပြီးဆုံးသွားနိုင်သည် ထိုင်နေရင်း အိပ်နေရင်း သွားနေရင်း စားနေရင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားနိုင်သည် သေခြင်းတရားက မထင်မှတ်ဘဲ ရောက်ရှိလာနိုင်သည်

01 September 2026