လေးစားအပ်သော မြန်မာစာရေးဆရာတွေ ဘာကြောင့်များ ‘ခေတ်ကို အပြစ်ဆို’ကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေကြပါမည်လဲ။ ယစ်ရွှေရည်တွင် ရီဝေ ရီဝေ လုပ်ရင်း လောကကို စိတ်နာနေကြမည်လား။ ဗျစ်ရည် စုပ်ရင်း ကြုံနေရသည့် စနစ်ကို ဆဲရေးတိုင်းထွာနေကြမှာလား။

05 March 2026

ရူးသွပ်သွားလို့ အနုမြူဗုံးကြဲဖို့ ခလုတ်နှိပ်တော့မယ်ဆိုရင် ခဏရပ်သင့်ပါတယ်။ ဒီလက်ဖက်ခြောက်ထုပ်တွေထဲက လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်ပါလို့။ ကမ္ဘာပေါ်က လူတွေကတော့ ဗုံးတွေထက် ပေါင်မုန့်သာ လိုချင်တယ်၊ သေခြင်းထက် ရှင်ခြင်းသာ လိုချင်တယ်လို့ သတိရကောင်း ရပါလိမ့်မယ်

01 February 2026

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် ထိုင်ရင်း လူသူကင်းဆိတ်သော လမ်းမကြီးကို ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ ထိုင်ငေးနေခိုက်၊ နောက်ကျောဘက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲက သီချင်းသံတစ်ခု ထွက်ကျလာသည်။ ‘နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်… ကျွန်တော် သွားတော့မယ်…လမ်းရဲ့သယ်ဆောင်ရာ…ဟိုအဝေးကို… အဝေးကို…’ ဆိုသော စာသားများ။ ဒီသီချင်းကို မမှတ်မိဘဲ နေလိမ့်ရိုးလား။

01 January 2026

လူတွေအကြောင်း ရေးမည်ဆိုသည့်အခါ စာရေးသူတွေအနေနှင့် တတ်နိုင်သမျှ နှစ်ခါပြန် သုံးခါပြန် စဉ်းစားဖို့ဖြစ်သည်။ အရေးခံ ‘ကာယကံရှင်’ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကြည့်ဖို့လိုသည်။ ဒါဖြင့် ကောင်းတာတွေချည်း ရေးရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ကောင်းတာတွေ ရေးပြပြီး ‘နမူနာ’ ယူစေသင့်သလို၊ အရေးခံပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဆိုးတာတွေရှိလျှင်လည်း စာဖတ်သူကို ‘သင...

05 November 2025

‘ဤဆောင်းပါးများတွင် ပါဝင်သော ကျွန်တော့် ကြည့်မြင်ပုံ၊ သဘောထားပုံ၊ ဝေဖန်သုံးသပ် အကဲဖြတ်ပုံတွေက စာဖတ်သူနှင့် တူတာရှိမည်။ မတူကွဲပြားတာရှိမည်။ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်မည်။ ပြဿနာမရှိပါ။ ကျွန်တော်တို့သည် စက်ရုံတစ်ခု၏ ပုံစံတူ ထုတ်ကုန်များ မဟုတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်တော့်စာတွေကို ဖတ်ပြီး...

01 October 2025